KAOS FUTBOLU VE GÖTÜRDÜKLERİ

Rijkaard'ın geldiği günden beri Galatasaray'da hedeflediği ile oynattığı futbol arasında ki uçurum git gide artıyor.İlk geldiği zamanlar herkesin saygı duyduğu bir isim iken artık sahada oynayan kendi futbolcularının bile dinlemediği bir isim haline dönüşmüş gibi maalesef.Bu kanıya varmam da ki en büyük etken ise maalesef ilk geldiği günler de oynadığmızı futbolun bile gerisine düşmesi takımın.Eskiden en azından oyuncular ona duyduğu saygı ile elinden geldiğince onu dinlemeye çalışıp yerden oynama çabası içinde ikne,bu alışkanlı gün geçtikçe yerini ben bildiğimi okurum,değişmem anlayaşına bıraktı.Ve şu anda maç içerisinde pas yapabildiğimiz dakika sayısı 5-10 dakikayı geçmiyor maalesef.

Dünkü maça gelecek olursak,Sivasspor önünde ilk 5 dakika çok etkili bir pres ve bir an önce gol bulma arzusuyla maça başlayan Galatasaray,bu istediğini alamayınca,oyun 10.dakika dan itibaren yavaş yavaş ev sahibi Sivasspor'un kontrolüne geçmeye başladı.Tam Sivasspor hakimiyeti etkin olmaya başladığı dakikalarda Mustafa Sarp'ın golüyle öne geçmemiz ise ondan sonraki 15 dakikalık bölüm de oyunun denge de gibi gözükmesini sağladı.Ancak bu dakikalar da gol bulmayı bırakın,ceza sahasına açılan saçma sapan ortalar ile gol bulmaya çalışınca takım bunda başarılı olamadı.Ve 33. dakikadan itibaren oyunda ki insiyatif tamamen Sivasspor'un eline geçti.Ve her ne kadar yanlış bir karar neticesinde de gelse beklenen gol 44.dakika da geldi.İkinci yarıya ise ilk 10 dakikalık dilimde iyi başlayan ve bu maçta ki ilk 5 dakika harici en iyi futbolunu oynayan bir Galatasaray vardı sahada.Sürekli ayağa pas yapmaya çalıştık,ama Sivasspor'un iyi kapanması nedeniyle olgun bir pozisyon üretemedik.Oyunun 56. dakikasından itibaren olan bölümü ise adeta bir kabus gibiydi takım için.Orta saha da sadece rakibin peşiğnde koşmaktan başka hiç bir şeye yaramadığını defalarca göstermiş Sarp-Ayhan ikilisine bir de hazır olmayan Lorik Cana'nın eklenmesiyle gerçekten 4-0-2 taktiği ile oynayan bir takım çıktı karşımıza.Ayhan'ın ilerleyen yaşı nedeniyle kaldıramadığı tempo,Sarp'ın gol atmak dışında yapması gereken görevleri unutması,Emre Çolak'ın hayatında hiç oynamadığı bir mevkide oynamaya çalışması gibi gariplikler yüzünden sanki 7 kişi ile oynuyormuş gibiydik.Halbu ki bizim orta sahada oynayan oyuncularımız rakibe deli gibi basarak onları takip etmek yerine saha da onlardan çabuk düşünerek pas alışverişi yapabilecekleri yerleri tahmin edebilseler,ve ona göre pozisyon alsalar ne bu şekilde 60.dakika dan sonra dilleri dışarıda çaresizce saha da dolanırlar ne de 90 dakika sonunda başı önde soyunma odasına giderler.

Kısaca büyük bir takımda oynayan oyuncular deli dana gibi rakibin peşinden koşarak onlar ne yapacak diye beklememeli.Rakibin ne yapabileceğini ondan 2-3 saniye önce düşünerek ona göre pozisyonunu alıp enerjisi olumlu harcayarak oynamalı.Bu tür bir tempoya ne vucut dayanabilir ne de mental düşünce çünkü.Yani Galatasaray 3-4 sene önce bize karşı oynayan ve 60. dakika dan sonra çözülen Anadolu takımları gibi oynuyor maalesef.Bu alışkanlık değişmedikçe,bu sene de heba olacaktır.Bunu ile bu futbolcular ile yapılamayacağı aşikar.